Forli – Faenza 161 km i cztery górskie premie po drodze do mety. Generalnie góra dół przez cały dzień i strasznie gorąco. Niestety nie udało się dzisiaj odjechać, choć noga niezła jakoś nie mogę się wstrzelić w odpowiednie akcje. Zmęczenie wyścigiem jest już coraz bardziej odczuwalne, nogi powoli robią się puste i coraz szybciej się męczę w końcu to już 15 etap przy bardzo wysokich temperaturach. A peleton nie topnieje, mało kto się z wyścigu wycofał, widać, że wszyscy dobrze przygotowani. Dzisiaj pod przedostatnią górę hajdę zrobił Liquigas, peleton mocno się naciągnął ale dopiero po kraksie na zjeździe wszystko się porwało. Grupce w której byłem zabrakło do grupki przed nami może 150 metrów ale nikt nawet nie chciał gonić czy przeskakiwać, wszyscy do minimum skrócili sobie cierpienie. Za to jutro do dopiero będzie cierpienie 237 km po górach do nieba.... [rozwiń]

Forli – Faenza 161 km i cztery górskie premie po drodze do mety. Generalnie góra dół przez cały dzień i strasznie gorąco. Niestety nie udało się dzisiaj odjechać, choć noga niezła jakoś nie mogę się wstrzelić w odpowiednie akcje. Zmęczenie wyścigiem jest już coraz bardziej odczuwalne, nogi powoli robią się puste i coraz szybciej się męczę w końcu to już 15 etap przy bardzo wysokich temperaturach. A peleton nie topnieje, mało kto się z wyścigu wycofał, widać, że wszyscy dobrze przygotowani. Dzisiaj pod przedostatnią górę hajdę zrobił Liquigas, peleton mocno się naciągnął ale dopiero po kraksie na zjeździe wszystko się porwało. Grupce w której byłem zabrakło do grupki przed nami może 150 metrów ale nikt nawet nie chciał gonić czy przeskakiwać, wszyscy do minimum skrócili sobie cierpienie. Za to jutro do dopiero będzie cierpienie 237 km po górach do nieba. [schowaj]

Komentarze:

nie ma jeszcze komentarzy do tej wiadomości

Autor:
Treść:

[schowaj]

Przebieg dzisiejszego etapu w sumie nie tak łatwo było przewidzieć, ale zaraz po starcie oświecił mnie Sylwek który powiedział, że dzisiaj będzie wszystko doganiać LPR bo Di Luce zależy na bonifikatach a podobno już pod tą górkę wygrywał. Niestety dzisiaj się przeliczyli, bardzo zmęczyli a bonifikaty za to żadnej niestety nie ma. No cóż zdziwiłbym się gdyby ośmiu ludzi dogoniło 14 choć trzeba im przyznać że tempo było naprawdę przednie.

Odjazd który dzisiaj pojechał w sumie bardzo dobry, mocno pracowali, niestety w końcówce pała z taktyki dla naszego dyrektora, niestety nie są to już amatorskie i tu się wygrywa głową nawet jak w odjeździe ma się dwa asy.

Ja dzisiaj czułem się dobrze choć cały etap pomagałem Dario, nawet przed finiszem przeciągałem go do przodu żeby pod tym ciasnym murem przejechał jak najbliżej. Niestety nie czuł on się dzisiaj najlepiej co wyszło na ostatnich dwóch kilometrach a ja... [rozwiń]

Przebieg dzisiejszego etapu w sumie nie tak łatwo było przewidzieć, ale zaraz po starcie oświecił mnie Sylwek który powiedział, że dzisiaj będzie wszystko doganiać LPR bo Di Luce zależy na bonifikatach a podobno już pod tą górkę wygrywał. Niestety dzisiaj się przeliczyli, bardzo zmęczyli a bonifikaty za to żadnej niestety nie ma. No cóż zdziwiłbym się gdyby ośmiu ludzi dogoniło 14 choć trzeba im przyznać że tempo było naprawdę przednie.

Odjazd który dzisiaj pojechał w sumie bardzo dobry, mocno pracowali, niestety w końcówce pała z taktyki dla naszego dyrektora, niestety nie są to już amatorskie i tu się wygrywa głową nawet jak w odjeździe ma się dwa asy.

Ja dzisiaj czułem się dobrze choć cały etap pomagałem Dario, nawet przed finiszem przeciągałem go do przodu żeby pod tym ciasnym murem przejechał jak najbliżej. Niestety nie czuł on się dzisiaj najlepiej co wyszło na ostatnich dwóch kilometrach a ja postanowiłem sprawdzić nogę pod górę, bo skoro czułem się nieźle to czemu nie. Jak zobaczyłem, że pod górę puszcza Armstrong to wiedziałem, że jest dobrze, niestety ostatnie 800 metrów uff masakra miałem dzisiaj koronkę 26 i chciałem wrzucać na obręcz.

Jutro trzeba by coś popróbować, choć meta po płaskim ale nie myślę, żeby Petacchi czy Davis przejechali te góry więc może ich ekipy nie będą mocno pracować. Zresztą jak jeszcze jutro LPR będzie ciągnął cały etap to dzięki - jadę do domu ;) bo to nie normalne i wręcz nie możliwe. [schowaj]

Komentarze:

nie ma jeszcze komentarzy do tej wiadomości

Autor:
Treść:

[schowaj]

Za mną przelotowy trzynasty etap Giro, scenariusz był raczej przewidywalny więc pomimo ciśnienia ze strony dyrekcji w żaden odjazd nie planowałem się nawet zabierać. Jasne jak słońce było, że ekipy sprinterów dogonią wszystko, inaczej natomiast może być w następnych dniach gdzie odjazd ma realne szanse dojechania. Od jutro mamy strasznie ciężkie etapy, dzisiaj rano analizowałem książkę wyścigu i stwierdziłem że jeśli dojadę do dnia wolnego to już będzie z górki. Ale do tego jeszcze bardzo ciężkie trzy dni których nie chcę po prostu przejechać, tylko coś powalczyć. Dzisiaj czułem się średnio, jednak wczorajsza czasówka kosztowała mnie bardzo dużo a na etapie nie dało się odpocząć bo tempo było bardzo wysokie, średnia na etapie wyszła 47 km/h i to wykręciło trzech ludzi. Teraz widzę jak ważna jest taktyka, wszyscy trzej uciekający dzisiaj kolarze mieli dwie godziny straty w klasyfikacji generalnej. Trzeba im przyznać, że zawzięli... [rozwiń]

Za mną przelotowy trzynasty etap Giro, scenariusz był raczej przewidywalny więc pomimo ciśnienia ze strony dyrekcji w żaden odjazd nie planowałem się nawet zabierać. Jasne jak słońce było, że ekipy sprinterów dogonią wszystko, inaczej natomiast może być w następnych dniach gdzie odjazd ma realne szanse dojechania. Od jutro mamy strasznie ciężkie etapy, dzisiaj rano analizowałem książkę wyścigu i stwierdziłem że jeśli dojadę do dnia wolnego to już będzie z górki. Ale do tego jeszcze bardzo ciężkie trzy dni których nie chcę po prostu przejechać, tylko coś powalczyć. Dzisiaj czułem się średnio, jednak wczorajsza czasówka kosztowała mnie bardzo dużo a na etapie nie dało się odpocząć bo tempo było bardzo wysokie, średnia na etapie wyszła 47 km/h i to wykręciło trzech ludzi. Teraz widzę jak ważna jest taktyka, wszyscy trzej uciekający dzisiaj kolarze mieli dwie godziny straty w klasyfikacji generalnej. Trzeba im przyznać, że zawzięli się strasznie bo w peletonie musieli się porządnie narobić żeby ich dogonić, pomijając pierwsze może 15 km cały dzisiejszy etap w wężu.

Dzisiaj startowaliśmy z Lido di Camaiore, bardzo ładne miejsce, może nie tyle do jazdy na rowerze co do wczasowania, ale nawet na wczasy można wziąć rower i pooglądać okoliczne widoki. Na trasie przejeżdżaliśmy przez miejscowość w której mieszka Robert Kubica oraz przez miejscowość w której mieszka Sylwek. Jego kibice przygotowali mu bardzo ładne przyjęcie, było nawet konfetti. Widać tu na każdym kroku inną mentalność ludzi i to że kolarstwo jest tu sportem narodowym i ludzie potrafią docenić pracę kolarza, nawet obcokrajowca który nie jest liderem swojej grupy a tylko pomocnikiem, tyle, że mówimy o pomocniku z najwyższej półki. Pod koniec etapu zajechaliśmy w moje tereny treningowe czyli okolice Empoli, Montelupo i Firenze, wreszcie jakieś znajome drogi i wiem czego można się spodziewać za zakrętem. Pod koniec etapu jeszcze rodzinne miasto Dario Cioniego co pewnie było widać w TV po napisach na drodze, Dario nie zatrzymał się żeby przywitać się ze znajomymi bo myślę, że już by nie dogonił, pod koniec na liczniku wskazówka nie spadała poniżej 55km/h. Jutro meta w Bolonii, z której zawsze latam do domu, tak blisko domu a jednak tak daleko. [schowaj]

Komentarze:

nie ma jeszcze komentarzy do tej wiadomości

Autor:
Treść:

[schowaj]

Za mną chyba jeden z cięższych etapów Giro, niby tylko 60 km ale za to jakich! Wczoraj przed snem zastanawiałem się jak powinienem dzisiaj pojechać. Teoretycznie trasa mi że tak powiem leżała, sporo pod górę troszkę po płaskim ogólnie ciężko więc to co lubię. Na rozgrzewce wszystko było ok noga dobrze kręciła, organizm również ok. co było widać po pulsie. Wystartowałem za Millarem, początek spokojnie, pierwsze trzy kilometry płaskie. Jak zaczęła się pierwsza góra wszystko było super, nogi ładnie pracowały, wysoka kadencja, regularny puls i prędkość w okolicy 24 km/h na premii górskiej pierwszy czas i raptem może 150 metrów do Millara, myślę sobie jest ok. dawaj dawaj teraz z górki to odpoczniesz. A gdzie tam z góry było równie ciężko tym bardziej, że w pierwszej części było raptem lekko z górki i mocno wiało, tam Millar mi pojechał i tyle go widziałem. Następnie było już tylko gorzej, powoli zaczynało mi brakować sił, pod ... [rozwiń]

Za mną chyba jeden z cięższych etapów Giro, niby tylko 60 km ale za to jakich! Wczoraj przed snem zastanawiałem się jak powinienem dzisiaj pojechać. Teoretycznie trasa mi że tak powiem leżała, sporo pod górę troszkę po płaskim ogólnie ciężko więc to co lubię. Na rozgrzewce wszystko było ok noga dobrze kręciła, organizm również ok. co było widać po pulsie. Wystartowałem za Millarem, początek spokojnie, pierwsze trzy kilometry płaskie. Jak zaczęła się pierwsza góra wszystko było super, nogi ładnie pracowały, wysoka kadencja, regularny puls i prędkość w okolicy 24 km/h na premii górskiej pierwszy czas i raptem może 150 metrów do Millara, myślę sobie jest ok. dawaj dawaj teraz z górki to odpoczniesz. A gdzie tam z góry było równie ciężko tym bardziej, że w pierwszej części było raptem lekko z górki i mocno wiało, tam Millar mi pojechał i tyle go widziałem. Następnie było już tylko gorzej, powoli zaczynało mi brakować sił, pod drugą górkę jechałem już bardzo ciężko. Jednak to nie żarty, 12 etap robi swoje i nawet przy moim jakimś tam doświadczeniu okazuje się, że ciągle się jeszcze uczę. Generalnie z kilometra na kilometr czułem się słabiej a ostatnie 10 km było już naprawdę ciężko. Ostatecznie etap zakończyłem na 63 miejscu, pocieszony nie jestem bo wynik żaden a kosztował mnie sporo sił. Przy kolacji rozmawiałem z chłopakami większość miała taki sam problem, pod pierwszą górę było super, pod drugą gehenna. No cóż pozostaje mieć nadzieję, że dopisze szczęście i tak jak dzisiaj powiedziałem na antenie euro sportu – ja mogę ten wyścig skończyć ostatni byle bym tylko wygrał jakiś etap lub był na jakimś etapie w trójce. Szans mam jeszcze sporo, czuję się w sumie nieźle więc się nie poddaję. [schowaj]

Komentarze:

uff ale srednie wyszly niezle, ja sie zmeczylem samym ogladaniem w tv, 3mam kciuki, masz jeszcze 9 szans na wygranie jakiegos etapu ;)
napisano 21.05.2009, przez kdk

Autor:
Treść:

[schowaj]

O godzinie 12.10 wyruszyliśmy dzisiaj z Turynu do 11 etapu, trasa teoretycznie płaska przy bocznym wietrze i kolejny dzień grzeje. Etap o długości 214 km ale od początku nie było za wiele spokoju, bardzo szybkie tempo, średnia przez pierwsze godziny porównywalna do wczorajszej czyli ponad 50 km/h, dużo kolarzy ma spore straty w klasyfikacji generalnej i wielu upatruje swojej szansy właśnie w odjeździe. Teoretycznie dzisiaj nic nie powinno odjechać, ale wiadomo jak jest, to jest sport a sport jest nieprzewidywalny. Po setkach skoków, ataków i prób odjazdu wreszcie jakaś znacząca ucieczka czterech kolarzy z naszym Grabovskym, niestety ten układ nie pasował ekipie Quick Step i Katusha i po kilkudziesięciu kilometrach zostali oni dogonieni, następnie w samotną podróż wybrał się kolarz Xacobeo więc już było wiadomo, że cały peleton dojedzie do ostatniej górki. Tempo końcowych kilometrów było również bardzo szybkie, spodziewałem się że na 11 etapie b... [rozwiń]

O godzinie 12.10 wyruszyliśmy dzisiaj z Turynu do 11 etapu, trasa teoretycznie płaska przy bocznym wietrze i kolejny dzień grzeje. Etap o długości 214 km ale od początku nie było za wiele spokoju, bardzo szybkie tempo, średnia przez pierwsze godziny porównywalna do wczorajszej czyli ponad 50 km/h, dużo kolarzy ma spore straty w klasyfikacji generalnej i wielu upatruje swojej szansy właśnie w odjeździe. Teoretycznie dzisiaj nic nie powinno odjechać, ale wiadomo jak jest, to jest sport a sport jest nieprzewidywalny. Po setkach skoków, ataków i prób odjazdu wreszcie jakaś znacząca ucieczka czterech kolarzy z naszym Grabovskym, niestety ten układ nie pasował ekipie Quick Step i Katusha i po kilkudziesięciu kilometrach zostali oni dogonieni, następnie w samotną podróż wybrał się kolarz Xacobeo więc już było wiadomo, że cały peleton dojedzie do ostatniej górki. Tempo końcowych kilometrów było również bardzo szybkie, spodziewałem się że na 11 etapie będzie ciut wolniej a tu nikt nie zwalnia ;)

Z rzeczy ciekawszych dodać jeszcze można, że dzisiaj wypiliśmy na etapie wszystko co było w samochodzie 56 bidonów + cały zapas coli i fanty, masakra po prostu, nie wiadomo co robić z wodą, czy wylewać na siebie czy pić cieplą ? nie jest to Malezja ale przyznać trzeba, że pogoda dopisuje. Jeśli miałbym wybierać deszcz czy temperatury w okolicy 30st oczywiście wolę słońce i trzy dyszki na termometrze.

Jutro czasówka, jeszcze takiej nie jechałem, nie dość, że 60 km to jeszcze po drodze dwa podjazdy: pierwszy o długości 15,8 km przy średnim nachyleniu 3,7% i max 8%, drugi podjazd o długości 8,8 km przy średnim nachyleniu 6,1% i max 10%. Jak jest podjazd to musi być zjazd, jutro mamy dwa bardzo kręte, wąskie więc niebezpieczne zjazdy. O tyle o ile Ci co walczą o generalkę pod górę będą jechać z podobną prędkością o tyle z góry różnice będą spore. Więc losy koszulki lidera w jego zjazdowych umiejętnościach które są spore, wiec po czasówce może być niespodzianka jak lider się nie zmieni.

Ja sam nie wiem jak mam jutro jechać, czy asekuracyjnie myśląc o następnych etapach, choć na następny dzień stosunkowo płasko więc jak by co można złapać oddech, czy va-bank z myślą może o pierwszej 20? Wszystko będzie uzależnione pewnie od tego jak będę się czuł na rozgrzewce. Czas pokaże w każdym bądź razie. [schowaj]

Komentarze:

nie ma jeszcze komentarzy do tej wiadomości

Autor:
Treść:

[schowaj]

Dzisiejszym maratońskim etapem z Cuneo do Pinerolo o długości 262 km wkroczyłem w dwucyfrową liczbę etapów, gdyż dzisiaj mieliśmy etap 10. Przy takim dystansie spodziewałem się spokojnego początku, ale przez pierwsze dwie godzin średnia wahała się w okolicy 50 km/h, spokojnie nie było wcale, nawet pod pierwszą nieliczącą się górkę która była na mniej więcej 75ym kilometrze peleton porwał się a z przodu praktycznie sami wielcy więc widać, że wszyscy się pilnują. Po wielu akcjach, atakach wreszcie poszedł ciekawy odjazd w sumie 12 kolarzy, mi też udało się tam zabrać. Niestety na dzisiaj bojowo nastawił się Garzelli który był bardzo aktywny od samego początku ale w tej ucieczce go niestety zabrakło i jego grupa dogoniła nas na podjeździe pod Moncenisio. Peleton był pod górkę mocno poszarpany i rozciągnięty, ale na dole zjazdu większość się zeszła i utworzyła się grupa około 130 zawodników. Z przodu uciekał wspomniany Garzelli a ... [rozwiń]

Dzisiejszym maratońskim etapem z Cuneo do Pinerolo o długości 262 km wkroczyłem w dwucyfrową liczbę etapów, gdyż dzisiaj mieliśmy etap 10. Przy takim dystansie spodziewałem się spokojnego początku, ale przez pierwsze dwie godzin średnia wahała się w okolicy 50 km/h, spokojnie nie było wcale, nawet pod pierwszą nieliczącą się górkę która była na mniej więcej 75ym kilometrze peleton porwał się a z przodu praktycznie sami wielcy więc widać, że wszyscy się pilnują. Po wielu akcjach, atakach wreszcie poszedł ciekawy odjazd w sumie 12 kolarzy, mi też udało się tam zabrać. Niestety na dzisiaj bojowo nastawił się Garzelli który był bardzo aktywny od samego początku ale w tej ucieczce go niestety zabrakło i jego grupa dogoniła nas na podjeździe pod Moncenisio. Peleton był pod górkę mocno poszarpany i rozciągnięty, ale na dole zjazdu większość się zeszła i utworzyła się grupa około 130 zawodników. Z przodu uciekał wspomniany Garzelli a w peletonie jakoś spokojnie i nikt go nie gonił. Po premii TV spontanicznie do przodu pojechali Grivko i Visconti doganiając Grazelliego na zjeździe, niestety nie udało im się dojechać do mety choć w sumie nie zabrakło wiele. Ciągle brakuje nam trochę szczęścia w tym wyścigu, ale ponieważ Pan Bóg nie rychliwy ale sprawiedliwy to i pewnie do nas się ono wreszcie uśmiechnie.

Ja dzisiaj wylądowałem w grupetto które utworzyło się pod koniec podjazdu pod Sestriere i nie powiem, że spokojnie dojechaliśmy do mety bo ze zjazdu prędkość dochodziła miejscami do 90 km/h, strasznie szybkie dzisiejsze zjazdy, podjazd to pół biedy ale zjechać z góry w dół to tutaj prawdziwa sztuka.

Po dniu wolnym czułem się dzisiaj dość dobrze, do pierwszej góry wszystko było ok., niestety głowa coraz mniej radzi sobie z obciążeniem, zabrałem się w fajny odjazd który w sumie miał spore szanse powodzenia i już myślałem, że będzie dobrze, to nas skasowali, po tym jakoś nie mogłem się zmobilizować pod górę, choć ostatecznie i tak wylądowałem w pierwszej grupie. Jutro przelotowy etapik z Torino do Arenzano o długości która nie robi już na mnie żadnego wrażenia czyli 214 km. Scenariusz raczej oczywisty więc się na ten temat rozpisywał nie będę, kto wygra? Kandydatów jest dwóch wiec pewnie któryś z nich, Mark jedzie wyścig mądrzej bo na ciężkich etapach oszczędza nogę i ma bardziej wyświeżoną drużynę więc obstawiam jego. [schowaj]

Komentarze:

nie ma jeszcze komentarzy do tej wiadomości

Autor:
Treść:

[schowaj]

Etap 9 Milano show – nie do końca takie show jak pewnie wymarzyli sobie to organizatorzy i kibice. Ale cóż takie jest życie i nie tylko na TdP kolarze protestują. Czy w tym przypadku mieli rację, cóż pewnie po części tak, wiele samochodów było zaparkowanych na poboczu w miejscach niebezpiecznych np.: na łuku drogi gdzie nie wiele widać, miejscami droga była przegrodzona pachołkami a po lewej stronie normalnie jeździły samochody najczęściej w kierunku przeciwnym do peletonu, do tego sporo przejazdów kolejowych. Osobiście dziwie się, że straż miejska nie odholowała samochodów parkujących przy trasie jednocześnie na zakazie parkowania który w tym dni obowiązywał przy całej trasie. Nawet w Polsce przy okazji wyścigów samochody które sprawiają niebezpieczeństwo są odholowywane a tu giro, hmm dziwne.

Ale pewnie niebezpieczeństwo to jedno, a zmęczenie to drugie, przez ostatnie trzy dni przejechaliśmy bardzo dużo kilometrów więc ws... [rozwiń]

Etap 9 Milano show – nie do końca takie show jak pewnie wymarzyli sobie to organizatorzy i kibice. Ale cóż takie jest życie i nie tylko na TdP kolarze protestują. Czy w tym przypadku mieli rację, cóż pewnie po części tak, wiele samochodów było zaparkowanych na poboczu w miejscach niebezpiecznych np.: na łuku drogi gdzie nie wiele widać, miejscami droga była przegrodzona pachołkami a po lewej stronie normalnie jeździły samochody najczęściej w kierunku przeciwnym do peletonu, do tego sporo przejazdów kolejowych. Osobiście dziwie się, że straż miejska nie odholowała samochodów parkujących przy trasie jednocześnie na zakazie parkowania który w tym dni obowiązywał przy całej trasie. Nawet w Polsce przy okazji wyścigów samochody które sprawiają niebezpieczeństwo są odholowywane a tu giro, hmm dziwne.

Ale pewnie niebezpieczeństwo to jedno, a zmęczenie to drugie, przez ostatnie trzy dni przejechaliśmy bardzo dużo kilometrów więc wszyscy byli zmęczeni i pewnie psychika w połączeniu ze złym zabezpieczeniem trasy dała takie a nie inne skutki. Dopiero na ostatnich 60 km peleton przyspieszył wyprowadzając na jak najlepsze miejsca swoich sprinterów, ponieważ czas był anulowany sporo kolarzy czołówki przyjechało z tyłu nie ryzykując niepotrzebnie na ostatnich kilometrach. Mi to osobiście było na rękę, zawsze to jeden dzień więcej do „odpoczynku” bo nogi dzisiaj strasznie piekły i mam nadzieję że nie tylko mnie. Wreszcie miałem czas, żeby porozmawiać z Sylwkiem, jest bardzo pewny siebie, bo wie, że jest świetnie przygotowany więc pewnie jeszcze nie raz będziecie go mogli oglądać na czele peletonu.

Dzisiaj mamy dzień wolny, można było pospać ale oczywiście rano gdy najlepszy sen wpadli krwiopijcy na badania do paszportu biologicznego i cały dzień wypoczynkowy rozbity. Jutro zaś zaczynamy z górnej półki na dzień dobry etap z Cuneo do Pinerolo jednocześnie najdłuższy etap giro liczący 262 km + 7 km honorowego i kilka ciekawych podjazdów po drodze, na następny dzień raptem 214 po prawie płaskim terenie, ale wiadomo, że jak płasko to będzie wiało tym bardziej, że jedziemy w kierunku Genewy. A za trzy dni czasóweczka, podobno po bardzo pięknych terenach których raczej nie będzie kiedy podziwiać. [schowaj]

Komentarze:

nie ma jeszcze komentarzy do tej wiadomości

Autor:
Treść:

[schowaj]

Dzisiaj peleton zawitał w Bergamo i dobrze bo szybko zbliżamy się do pierwszego z dni wolnych, to zawsze jakiś wyznacznik tego że sporo już za nami ale niestety jeszcze sporo do przejechania, nie mniej jednak zawsze oddech można złapać.

Ja dzisiaj czułem się średnio, odczuwam zmęczenie po wczorajszym etapie, co akurat dziwne nie jest. Od startu było bardzo mocne tempo, na honorowym rozmawiałem trochę z Sylwkiem, jak zaczęła się zabawa i znaleźliśmy się w wężu powiedziałem – dobra pogadamy jak się trochę uspokoi. Faktycznie, zamieniliśmy jeszcze może ze 3 zdania gdzieś w okolicy 120 km i tyle – nie uspokoiło się. Dzisiaj tempo w peletonie nadawało Lampre, liczyli na Cunego, w sumie końcówka pod niego, niestety lekko się przeliczyli (był 7). A szkoda bo odjazd pojechał dobry, od nas był Visconti wiec już myślałem, że będzie w miarę spokojnie i sobie odpocznę. Niestety ja też się przeliczyłem i musiałem trochę pocierp... [rozwiń]

Dzisiaj peleton zawitał w Bergamo i dobrze bo szybko zbliżamy się do pierwszego z dni wolnych, to zawsze jakiś wyznacznik tego że sporo już za nami ale niestety jeszcze sporo do przejechania, nie mniej jednak zawsze oddech można złapać.

Ja dzisiaj czułem się średnio, odczuwam zmęczenie po wczorajszym etapie, co akurat dziwne nie jest. Od startu było bardzo mocne tempo, na honorowym rozmawiałem trochę z Sylwkiem, jak zaczęła się zabawa i znaleźliśmy się w wężu powiedziałem – dobra pogadamy jak się trochę uspokoi. Faktycznie, zamieniliśmy jeszcze może ze 3 zdania gdzieś w okolicy 120 km i tyle – nie uspokoiło się. Dzisiaj tempo w peletonie nadawało Lampre, liczyli na Cunego, w sumie końcówka pod niego, niestety lekko się przeliczyli (był 7). A szkoda bo odjazd pojechał dobry, od nas był Visconti wiec już myślałem, że będzie w miarę spokojnie i sobie odpocznę. Niestety ja też się przeliczyłem i musiałem trochę pocierpieć, w sumie to tak do 165 km, gdy zaczął się jeden z ostatnich podjazdów szybko padło hasło grupetto, nie zastanawiałem się nawet dwie sekundy, od razu mała płyta i odpoczynek. Fajnie to brzmi odpoczynek a na liczniku prawie dwie stówki, tym bardziej, że etap wyszedł o 7 km dłuższy. Ale tak jak mówiłem, szarpać się na takie końcówki etapów nie ma po co, jak jest możliwość trzeba łapać oddech, to mój pierwszy tak długi wyścig i nie wiem co się ze mną będzie działo w drugim i trzecim tygodniu a nie ukrywam że czasówkę w Rzymie chciałbym wystartować.

Dzisiaj to tyle, idę spać, jutro start o 13:30 więc można tak do 10 bez grzechu pospać, po ośmiu etapach organizmowi się należy. [schowaj]

Komentarze:

nie ma jeszcze komentarzy do tej wiadomości

Autor:
Treść:

[schowaj]

No tak – można powiedzieć 1:0 dla peletonu, nie wiele dzisiaj zabrakło do szczęścia bo wystarczyło zacząć zjazd z pół minutową przewagą nad peletonem i pierwsza dycha na etapie pewna.

Ale od początku: nie atakowałem pierwszy, żeby nie było, że amatorką zalatuje, nie planowałem tego również jakoś tak po prostu wyszło. Dzisiaj po prostu peleton chciał coś odpuścić co dziwne nie jest bo do przejechania 244km. W odjeździe współpraca układała się bardzo dobrze, pojechaliśmy dobrze taktycznie, gdy zrobiła się spora przewaga trochę zwolniliśmy żeby nas zbytnio nie gonili, następnie mieliśmy trochę przyspieszyć ale zaczęło tak wiać, że chwilami jechaliśmy 35 km/h i było strasznie ciężko. Dodaliśmy jeszcze troszkę gazu resztkami sił w końcówce z nadzieją, że uda nam się zacząć zjazd z choć minimalną przewagą nad peletonem. Niestety dogonili nas dosłownie 500 metrów przed premią górska. Po tym wziąłem z samoc... [rozwiń]

No tak – można powiedzieć 1:0 dla peletonu, nie wiele dzisiaj zabrakło do szczęścia bo wystarczyło zacząć zjazd z pół minutową przewagą nad peletonem i pierwsza dycha na etapie pewna.

Ale od początku: nie atakowałem pierwszy, żeby nie było, że amatorką zalatuje, nie planowałem tego również jakoś tak po prostu wyszło. Dzisiaj po prostu peleton chciał coś odpuścić co dziwne nie jest bo do przejechania 244km. W odjeździe współpraca układała się bardzo dobrze, pojechaliśmy dobrze taktycznie, gdy zrobiła się spora przewaga trochę zwolniliśmy żeby nas zbytnio nie gonili, następnie mieliśmy trochę przyspieszyć ale zaczęło tak wiać, że chwilami jechaliśmy 35 km/h i było strasznie ciężko. Dodaliśmy jeszcze troszkę gazu resztkami sił w końcówce z nadzieją, że uda nam się zacząć zjazd z choć minimalną przewagą nad peletonem. Niestety dogonili nas dosłownie 500 metrów przed premią górska. Po tym wziąłem z samochodu ciepłe ciuchy stanąłem się ubrać i spokojnie do mety. Dzisiaj się nie udało ale może następnym razem się uda, w każdym razie na pewno trzeba próbować dalej. [schowaj]

Komentarze:

nie ma jeszcze komentarzy do tej wiadomości

Autor:
Treść:

[schowaj]

Dzisiaj o 10:45 wystartowaliśmy do pierwszego na tegorocznym giro etapu o długości ponad 200 km (246km). Od startu było bardzo mocne tempo, nie mógł odjechać żaden odjazd, pewnie dlatego że zbyt wielu kolarzy próbowało i z drugiej strony nikt nie chciał odpuścić. Ale gdzieś po półtorej godzinie wreszcie coś poszło. Dawno nie cieszyłem się na ten fakt tak jak dzisiaj, miałem dzisiaj od startu straszny kryzys a etap ten był dla mnie prawdziwą psychiczną męczarnią. Na szczęście po mniej więcej 150ciu kilometrach trochę mnie puściło, choć pod pierwszy podjazd męczyłem się, to pod drugi było już lepiej. Ostatnie trzy kilometry góry musiałem jeszcze czekać na Grivko więc w końcówce nie było ze mną aż tak źle. Zjazd bandycki szybki kręty, sami pewnie widzieliście co się działo z peletonem który wtedy liczył około 130 kolarzy - był wyciągnięty na chyba 3 km. Jutro zapowiada się podobna gonitwa przed metą tyle że nieco dłuższa i be... [rozwiń]

Dzisiaj o 10:45 wystartowaliśmy do pierwszego na tegorocznym giro etapu o długości ponad 200 km (246km). Od startu było bardzo mocne tempo, nie mógł odjechać żaden odjazd, pewnie dlatego że zbyt wielu kolarzy próbowało i z drugiej strony nikt nie chciał odpuścić. Ale gdzieś po półtorej godzinie wreszcie coś poszło. Dawno nie cieszyłem się na ten fakt tak jak dzisiaj, miałem dzisiaj od startu straszny kryzys a etap ten był dla mnie prawdziwą psychiczną męczarnią. Na szczęście po mniej więcej 150ciu kilometrach trochę mnie puściło, choć pod pierwszy podjazd męczyłem się, to pod drugi było już lepiej. Ostatnie trzy kilometry góry musiałem jeszcze czekać na Grivko więc w końcówce nie było ze mną aż tak źle. Zjazd bandycki szybki kręty, sami pewnie widzieliście co się działo z peletonem który wtedy liczył około 130 kolarzy - był wyciągnięty na chyba 3 km. Jutro zapowiada się podobna gonitwa przed metą tyle że nieco dłuższa i bez odcinka płaskiego w końcówce, po prostu zjazd i meta.

Przez ostatnie trzy dni mamy wsparcie (oczywiście ja i Sylwek) od polskich kibiców, którzy byli na finałowych podjazdach 4 i 5 etapu oraz na dzisiejszym drugim podjeździe. Dzięki za słowa otuchy i wsparcie, nawet nie wiecie jak fajnie jest usłyszeć wśród wszechobecnego alle, forza, vai i grande – dawaj huzar ;) Dziękuję również za dotychczasowe wpisy do księgi gości i emaile. Mam nadzieję że uda mi się dostarczyć Wam jeszcze sporo radości, przynajmniej taki mam plan, na razie spokojnie niech się wyszaleją inni. Ja po prostu czekam na dwa trzy etapy które trzeba będzie pojechać (jak to mówią Ukraińcy z ekipy) na wsie babki. [schowaj]

Komentarze:

nie ma jeszcze komentarzy do tej wiadomości

Autor:
Treść:

[schowaj]